Thor Sørheim 
KULTJIRLAANDSKAEP fae da Norskie
Bakksook fae da towin ys
draas me inatil a
dael-dept, aen infillt
wie jalloo an wie
quhyt strips stød up agenst
flat-lyin rigs an kloods,
I fiel me
hojiestit sam as ati'da
baer-wid kirk,
trowie-kaerds an laerch
gie klieir signil
fir Chooly's grien
owirgrowin, da tar-makk
swaetin graevil,
quhyt-kloavir kriepin, Gød's
no t'bie fun ati'da
unreddit, I sie
da tym-kiepir's hut ringt
bie a lyghtit skie-trakk
faerimhoosis niebin
jalloo ati'da trush-sang
diep doon ati'da aert
d'ir laekie
aald sten exis shaepit
laek boats
ati'da skrub bie da barn
koarnirstens
'at iens bør brikkwark,
hums ati'da rigs
an brukkit-brunt stens, I
möv wie aes,
klett-boondit, an hieir
baells'at tol
owir an anundir grund,
sam as da ded kam haaltin
eftir,
I hadd wie wirktools
shaepit laek boats
an plummir's tengs'at
in aa diemensjiens,
dim I kaa da aert-kjist's
kroosiefix.
BLOO SUN fae da Norskie
Klieir
wintir's moarnien. A pink hap
faas
owir da hill. Riek rysis hygh
up
ati'da lift fae hoosis an faktrie lums.
Shøn
laang shadoos faa skjoo-kwief
fae
frostit waas an sliddrie staeirs.
Da
lyght's kum bakk agen,
shiek
bie shiek wie da mirk. Bloo sun.
Still
nae draaps fae da kaejievs.
Da
snaa-krump shiens athoot dark kletts,
da
iksawst winna kerrie aa awa fae da striet,
da
niebir poos his blinnds doon eftir tae
an
da ful møn shaas a kaald shoodir.
Jit
we hae vaam a'waarmt swiein inati'da aert,
a
saft, damp wind tirmentin wir graavit,
an
we tink'at da snaa'll run doon
inati'da
staanks, burns'll pinkil trow da jaeird
an
da ys apo da skaet-rink'll draa hitsel up ta makk
a
dischaaskit pøl. Kumtagiddir agen wie baer tarmakk,
bieir
bottil taps an girss. D’smael a'plood rigs.
Bloo
sun boads nae diffir. Bit da kaald
trimmils
i'da sun-lyght. Hosts, an towd-aff aert swalls.
LYGHT GJINGS
ANUNDIRGRUND fae da
Norskie
I tekst in syfirs an staarns apo da telliefoan
an troakin da buttin kaal apo da net-servir,
ootsyd d'ir lyght fae da møn, spyin staarns
isna unlaek
waaknin t'tym's baerndim, samwy'is da lyght's
ati’flyght fae brunt plaanits, d’dae we send
lyght
ati'kaejbils undirgrund, mie didchie-vojies is
grae-chöns
anundirnieth, akst guddiks bie iddirs, I mann
trust
ati'mie waejievs kriepin alaang da kjaernil
a'quhit's led ati'da aert, da aald lyght's
ay tappt bie nyghtmirk, we fostir hoop
ati'da kleritie a'staarnlyght an pojint at da
hemsted
'at nae laangir iksists, da njoo lyght gjings
anundirgrund, fae ilk’aen o aa da telliefoan-boksis
I
hae fievir, we liv ati'fybir, an
t'brakkfist an pit ilka spaekkin choost da sam
doon
i'wir brieks-pooch, dat aald lyght quhets
da joonievers, dat njoo lyght's gien
anundirgrund.